Dg > Multipla Skleroza

Šta je Multipla skleroza?

<< < (2/25) > >>

Sklerozica:
Istraživanje o lekovima protiv multiple skleroze

Jednogodišnja studija u kojoj su upoređivana tri leka za multiplu sklerozu pokazala su da samo dva preparata znatnije smanjuju stopu ponovnog javljanja bolesti. Doktor Omar Kan sa državnog univerziteta Vejn u Detroitu vršio je ispitivanja na 165 pacijenata sa povratnom multiplom sklerozom, koja pogađa oko 250.000 ljudi u SAD. Pacijentima su date mogućnosti izbora lečenja Avoneksom, Betaseronom ili Kopaksonom, ili pak da se uopšte ne leče. Kod onih koji su koristili Betaseron ili Kopakson primećeno je znatno smanjenje stepena povraćaja bolesti u poređenju sa prethodnom godinom kada nisu uzimali lekove. Pacijenti koji su uzimali Avoneks nisu imali statistički značajno smanjenje stepena povraćaja bolesti u odnosu na one koji se uopšte nisu lečili, ističe Kan. Kompanija Biogen koja proizvodi Avoneks odmah je napala istraživanje nazivajući ga "anegdotskom informacijom".Lek Betasteron proizvodi farmaceutska kompanija Berleks laboratiris, a Kopakson, Teva farmaceutikal indastiz. Dr Kan,koji je rezultate istraživanja obelodanio na sastanku Američkog saveza neurologa, ističe da je istraživanje sproveo na univerzitetu nezavisno od proizvođača lekova i da nije imao nameru da diskvalifikuje bilo koji od lekova. Ketrin Blum, direktor za odnose sa javnošću Biogena iz Masačusetsa, naglašava da istraživanje ima mnogo slabih tačaka zato što nije vršeno po principu slučajnog uzorka, jer su i lekari i pacijenti znali koji lek uzimaju. Trebalo bi sprovesti istraživanja uticaja lekova na povraćaj bolesti u dužem periodu, a ne u tako kratkom, istakla je ona. Avoneks je vodeći lek protiv multiple skleroze sa 75.000 pacijenata širom sveta i prihodom od 163 miliona dolara koji je Biogen lane ostvario. Sva tri leka su pokazala statistički značajno smanjenje povraćaja bolesti u zvanično odobrenim istraživanjima koja su vršena putem slučajnog uzorka.

Sklerozica:
Očni lekari su često prvi specijalisti koji ustanove multipleks sklerozu

Zbog toga lekari u novoj bolnici Hjustonskog univerziteta u Teksasu, traže kod svojih pacijenata nagoveštaje ove opake bolesti.

Multipleks skleroza je bolest centralnog nervnog sistema čiji se rani simptomi često previđaju, jer liče na simptome brojnih široko rasprostranjenih bolesti. Zbog toga, Džejd Šifmen, lekar sa Hjustonskog univerziteta, kaže da multipleks skleroza često ne može da se ustanovi sve dok nije u kasnijoj fazi.

«Završava se tako da izgubimo zlatnu priliku da rano ustanovimo multipleks sklerozu», kaže Šifmen.

Ranu dijagnozu čini mogućom nova tehnologija. Šifmen kaže da bi napredovanje multipleks skleroze moglo da se uspori. Dvadesetogodišnji Skot Mekadam, kome je dijagnostikovana multipleks skleroza, ima probleme sa vidom na jednom oku.

«To je nešto sa čime moram da se borim najbolje što mogu», kaže ovaj mladić.

Doktor Šifmen kaže da su problemi sa vidom prvi znaci multipleks skleroze. Simptomi mogu da budu podrhtavanje oka ili nekontrolisani pokreti očiju, zamagljen vid, slepilo, udvostručena slika ili bol u oku. Na ovoj novoj klinici Hjustonskog univerziteta oftalmolozi sarađuju sa neurolozima da bi potvrdili dijagnozu, počeli tretman i umanjili posledice multipleks skleroze.

Izvor: http://www.voanews.com/serbian/2006-07-03-voa4.cfm

Sklerozica:
Enkorten - nova nada

Nedavno je na BHT prikazan prilog o tome da je u Tuzli sintetiziran lijek ENKORTEN koji lijeci autoimune bolesti poput multipla skleroze, lupusa, reumatoidnog artritisa, itd.

ENKORTEN, (zaštićeno ime),predstavlja kombinaciju dva peptida (endogene osnove), što znači da ih mi već imamo u svom organizmu i da nam nisu strani.
Zato lijek nema nikakvih nus pojava.
Koliko znam supstance za lijek rade- (sintetiziraju) Amerikanci (prema licenci Farmacije), a završne kontrole i certifikaciju lijeka, po tehnološkom postupku Farmacije obavljaja NJemačka laboratorija.Dakle samo je patent i licenca (znanje) sa kliničkim dokazima u BiH a sve ostalo zbog sofisticiranog tehnološkog postupka rade stranci. Sto je jos vaznije, ocekuje se da ce do kraja studenog lijek biti dostupan na klinikama u Sarajevu, Mostaru i Tuzli, te minimalno tamo i registriran.
Iz rezultata medjukontrole-nakon 3 mjeseca u toku diskusije koja se cula- (bez zvanične objave) vidljivo je:
Smanjenje lezija ili njihov djelimični nestanak kod mnogih pacijenata pregledom MRI
Smanjenje EDSS skora
Poboljšan govor,koordinacija
Povećanje ukupnog kretanja i koordinacije
Smanjenje ili nestanak strobizma oka, drhtanja ruku
Smanjenje ili nestanak inkontinencije kod mnogih pacijenata.
Stabilnost i izostanak novih napada (relapsa) bolesti itd.
Većina pacijenata koji primaju ENKORTEN je sa RR oblikom (Relapsirajući Remitentni) MS, ali ima i nekoliko sa SP (Sekundarno Progresivnim) MS.
Ono sto je takodje vazno nisu zabiljezene nus pojave bilo koje vrste ili su marginalne.
Iz dostupnih informacija znam da ce uskoro Farmacija otvoriti interaktivnu stranicu za bolesnike sa autoimunim oboljenjima (gdje spada i MS), posto je sa istim lijekom uspjesno zavrsila drugu fazu na astmi i u rujnu se ocekuje primjena lijeka za astmu- u toku izvodjenja treće i završne faze.
Do objave zvanicnih rezultata, jos malo strpljenja, ali su rezultati veoma, veoma optimistični.
Ne zelim ulijevati laznu nadu, ali je sasvim realno nadati se da je na pomolu do sada najefikasnije sredsvo- lijek koji moguće djeluje na osnovne uzroke koji dovode do MS-a i koji omogućava osim procesa potpune ili djelomične remijelizacije i eliminaciju upalnog stanja-kroz proces modulacije imunološkog odgovora organizma.

Sklerozica:
Ovo smo svi prošli   ;)

Kortikosteroidi

Kortikosteroidi su velika grupa različitih hemijskih supstanci (hormona) koji se stvaraju u ljudskom organizmu. Iste ili slične supstance dobijaju se i sintetičkim putem i koriste za lečenje različitih patoloških stanja kod ljudi. Kortikosteroidi su hormoni kore nadbubrežne žlezde.

Puno ime steroida koji se koriste u lečenju su glikokortikosteroidi ili skraćeno steroidi (CS). CS su vrlo moćni lekovi koji deluju ubrzo nakon davanja i utiču na imunološke reakcije preko vrlo kompleksnih mehanizama. Obično se koriste za postizanje brzog kliničkog poboljšanja pre nego što počnu da deluju drugi lekovi koji se uključuju u dugotrajno lečenje.
Pored imunosupresivnog i protivzapaljenskog delovanja, ovi preparati su uključeni u regulaciju velikog broja drugih procesa u organizmu, kao što su funkcije kardiovaskularnog sistema, reakcija na stres, metabolizam vode, šećera i masti, regulacija krvnog pritiska i dr.
Pored značajnih terapijskih efekata koje imaju, ovi preparati dovode i do pojave većeg broja neželjenih efekata, posebno kada se dugotrajno uzimaju. Iz ovog razloga neophodno je da pacijent koji koristi CS u terapiji bude pod stalnom kontrolom lekara koji ima iskustva u lečenju određene bolesti sa upotrebom ovih lekova na način koji će smanjiti pojavu neželjenih efekata.

Doziranje i način upotrebe leka:
CS mogu da se koriste sistemski ( davanjem i.v. injekcija ili na usta) ili lokalno (davanjem injekcija u zglob ili lokalnom primenom na koži).
Doza i način davanja leka zavise od vrste bolesti koja se leči kao i od težine ove bolesti. Visoke doze, posebno kad su date putem injekcije, imaju vrlo moćan efekat i deluju vrlo brzo.
Tablete su dostupne u različitim veličinama i mogu da sadrže različitu količinu leka. U ove svrhe najčešće se koriste prednizon ili prednizolon.
Ne postoji opšte prihvaćeno pravilo o doziranju i vremenskim intervalima u kojima treba davati lek. Uzimanje jednodnevne doze (obično ujutro) ili svakog drugog dana (alternativno davanje) obično najređe izaziva pojavu neželjenih efekata. Ali je verovatno manje terapijski efikasan način davanja leka od podele celokupne doze leka u dva dela u toku dana, što je nekad neophodno kako bi se postigla kontrola aktivnosti bolesti. U težim oblicima bolesti, najveći broj lekara odlučuje se za primenu visokih doza metil-prednizolona koje se u vidu infuzije daju u venu obično jedanput dnevno u toku nekoliko dana za redom.
Ponekad je neophodno davati intravenski manje količine leka kada postoji sumnja da se lek ne apsorbuje (upija) dovoljno iz creva nakon uzimanja na usta.

Neželjeni efekti
Dva glavna oblika neželjenih efekata steroida nastaju zbog dugotrajnog uzimanja visokih doza ili zbog naglog prekida terapije. Ukoliko se steroidi koriste neprekidno mesec dana sa njihovim uzimanjem se ne sme prestati naglo, jer to može da dovede do pojave ozbiljnih problema. Ovi
problemi nastaju zbog nedovoljnog stvaranja sopstvenih steroidnih hormona u telu, što nastaje kao posledica uzimanja sintetičkih steroida.
Efikasnost kao i vrsta i težina neželjenih efekata koji se mogu pojaviti prilikom uoptrebe CS su vrlo individualni i ne mogu se predvideti. Neželjeni efekti su obično direktno povezani sa dozom i načinom davanja leka, tako da ista ukupna doza leka može izazvati više neželjenih efekata ukoliko se lek daje dva puta dnevno umesto u jednoj jutarnjoj dozi.
Glavni vidljivi neželjeni efekti su: čir na želucu, povećanje osećaja gladi koja se teško kontroliše, što dovodi do povećanja telesne mase i evenutualne pojave strija po koži. Uravnotežena dijeta koja sadrži malo masti i šećera i sa puno vlaknaste hrane može pomoći da se kontroliše telesna masa.
Pojava bubuljica (akni) na licu sprečava se upotrebom dermatoloških preparata za kožu. Mogu se često javiti problemi sa spavanjem i promenom raspoloženja sa pojavom potištenosti ili razdražljivosti. Dugotrajna terapija CS dovodi i do zaustavljanja rasta.
Odbrana protiv infekcija obično je oslabljenja što za posledicu može imati češću pojavu infekcija ili težih oblika infekcija u zavisnosti od stepena imunosupresije. U ovu grupu neželjenih efekata spada gubitak koštane mase sa povećanom sklonošću za pojavu preloma (osteoporoza).
Osteoporoza može se dokazati i pratiti upotrebom specijalne tehnike koja se naziva denzitometrija. Veruje se da dovoljan unos kalcijuma (oko 1000 mg na dan) i vitamina D može biti koristan da uspori nastanak i razvoj osteoporoze.
Neželjeni efekti na očima uključuju pojavu zamućenja sočiva (katarakte) i povećanog očnog pritiska (glaukom). Ukoliko se pojavi povećan krvni pritisak (hipertenzija) neophodno je uvesti dijetu sa smanjenim unosom soli. Ponekad može doći do povećanja nivoa šećera u krvi sa razvojem steroidnog dijabetesa pa je tada neophodna primena dijete sa malo masti i slobodnih šećera.

Terapija

Vrlo je važno znati da se kortikosteroidi primjenjuju u kraćim kurama, i to samo u slučajevima subjektivnog i objektivno potvrđenog pogoršanja simptoma , a ni slučajno ih ne treba davati mjesecima ili godinama , i nikako u malim dozama,koje su nedovoljne terapijski. Drugi važan faktor kod terapije kortikosteroidima, jesu odgovori na sljedeća pitanja : koji lijek je najbolji, kojim putem ga davati i u kojoj dozi. Osnovne činjenice koje se moraju poštovati pri primjeni steroidne terapije MS su :
Indikacija za primjenu ACTH i kortikosteroida je akutna egzacerbacija
Prije uvođenja lijeka treba isključiti eventualne kontraindikacije i to: ulkusna bolest, diabetes mellitus, arterijska hipertenzija, aktivna TBC, ranija psihoza, srčane smetnje - za primjenu “pulsne terapije “
Primjenjivati one lijekove sa najjačim antiinflamatornim dejstvom, bez mineralokortikoidnog efekta (dexametazon, betametazon ),
Počinje se sa najvećom dnevnom dozom i brzo smanjivati do isključenja. (terapija ne bi trebala trajati duže od 2 sedmice ).
Lijekove ne treba davati poslije 18h zbog cirkardijalnih varijacija prirodnih steroida,
Bolesnicima koji imaju ulkus ili gastritis , treba istovremeno davati antiulkusnu zaštitu,
ACTH treba davati u zdrastvenim ustanovama zbog mogučnosti anafilaktične rekcije (protein),
Doza od 60i.j. ACTH dnevno daje maksimalni odgovor nadbubrežnih žlijezda, i veće doze nisu potrebne.

Umjesto ACTH , često se koristi sintetski preparat Synacthen-depo, amp a 1 mg. Lijek se aplicira intramuskularno (i.v.primjena nema prednosti ), po različitim šemama (da li svaki drugi dan, ili 5 dana uzastopno 1x dnevno, pa potom još 5 amp. Na drugi dan ).
Primjena tzv. “Pulsne terapije “ - tj. Velikih doza metilprednizolona (500 do 1000 mg i.v. u infuzionoj otopini ) u trajanju 3 ili 4dana (samo jednom dnevno, a potom 11 ili 10 dana još metilprednizolon per os u dozi 1mg na kg tjelesne težine), postala je zadnjih godina terapija izbora u fazi pogorša nja (egzacerbacije ) bolesti . Osnovni mehanizam djelovanja je vjerovatno oporavak funkcije HEB. Ova “pulsna terapija “ se pokazala efikasnom i u terapiji retrobulbarnog neuritisa (u dozi 4 x dnevno po 25o mg, a potom oralno 2 sedmice) u smislu sprečavanja nastanka kasnije MS. U hroničnoj progresivnoj formi bolesti, jedina indikacija za primjenu pulsne terapije je smanjenje spasticiteta mišića . Inače je ova vrsta terapije jako bezbjedna, jer doza od 1000 mg čak i do 7 dana primjene, ne dovodi do znatne supresije i trajnije, hipotalamo-hipofizne-adrenalne osovine. Poslije “pulsne terapije”može se nastaviti sa primjenom ACTH ukoliko nismo zadovoljni efektom metilprednizolona. Jedini ozbiljan neželjeni efekat, koji može da se javi tokom terapije, je poremećaj srčanog ritma ili zastoj srčanog rada, zato ove bolesnike treba prethodno pregledati kardiološki. Ovi lijekovi su obzirom na cijenu koštanja, najviše upotrebljavani do sada.
Interferon beta - 1b (Betaseron) - jedan od 5 do sada poznatih interferona (alfa, beta, tau, omega i gama- i koji su u stvari lanac od oko 2o različitih proteinskih molekula ), davan subkutano u dozi od 8 miliona IU, svakog drugog dana tokom 2 godine, doveo je prema dosadašnjim studijama do smanjenja učestalosti egzacerbacija kod bolesnika sa remitetnom formom MS i smanjanja promjena na magnetnoj rezonanci mozga koja je rađena prije i nakon provedene terapije. Za sada je lijek jako skup, doza za godinu dana košta oko 10000 US, i indikacija je samo za remitirajuću-relapsirajuću formu (znači gdje uz subjektivno pogoršanje, postoje objektivni parametri, vidljivi pregledom u smislu lezije novog dijela CNS i nove promjene na snimcima MRI mozga u smislu novih aktivnih plakova). Komplikacije koje se mogu javiti u toku i nakon terapije su pojava cirkulišućoh antitjela, te depresija, ponekada sa suicidalnim idejama, te je nadzor obavezan. Uz depresiju, trudnoća je druga kontraindikacija za njegovu primjenu kao i preosjetljivos na neku od komponenata . Većina autora se slažu da sa primjenom lijeka ne treba žuriti kod bolesnika koji su minimalno onesposobljeni, tek dijagnostikovani ili imaju periode dugotrajnih, nekada i višegodišnjih remisija .
Inerferon beta - 1a (Avonex) , nije do sada pokazao takvu efikasnost kao 1b, mada novije studije, davanje 6000 IU jednom nedjeljno i.m dovode do blagog usporenja progresije invaliditeta. Njega inače proizvode ovarijalne ćelije sisara i potpuno je identičan prirodnom humanom interferonu beta.
Kopolimer 1 (Kop 1, Copaxone ) - je acetatna so mješavine sintetskih polipeptida, sastavljenih od 4 aminokiseline (alanin, glicin, lizin i tirozin) . Lijek se inače daje potkožno svakodnevno, u dozi 2o mg tokom 2 godine, i do sada se pokazalo da smanjuje broj egzacerbacija u 29% slučajeva.

Sklerozica:
Kora nadbubrežne žlezde

Kora nadbubrežne žlezde ima tri sloja koji luče različite hormone: zona glomerulosa luči mineralokortikoide, zona fasciculata glukokortikoide i zona reticularis androgene i estrogene.
Kortikosteroide delimo na glukokortikoide i mineralokortikoide. Glukokortikoidi jesu steroidni hormoni čija glavna uloga jest uticaj na metabolizam glukoze, proteina i masti, a takođe i dugoročno prilagođavanje organizma na stresne situacije. Glavni prirodni glukokortikoid jeste kortizol. Mineralokortikoidi, pak, učestvuju u regulaciji koncentracije elektrolita u organizmu (natrij, kalij...) a glavni predstavnik jeste aldosteron, hormon koji pojačava ponovnu resorpciju natrijuma u bubrežnim kanalićima i izbacivanje kalija u urin.
Glukokortikoidi imaju i jedno sasvim drugačije svojstvo a to je smanjivanje imunološkog ogdovora organizma. To znači da imaju jako protivupalno, imunosupresivno delovanje zbog kojeg su postali jedna od najznačajnijih grupa lekova za medicinu.

Prirodno metaboličke funkcije kortizola jesu sledeće:

porast glikogena u jetri
porast glukoze u krvi
razradnja mišića i ostalih tkiva u aminokiseline
pretvaranje aminokiselina u glukozu.

Zbog ovih efekata jasno je da je kortizol jako bitan u gladovanju jer se na taj način organizmu osigurava energija za normalno funcionisanje organizma. Takođe, kortizol se luči i u stresnim situacijama kao što su mentalna i telesna opterećenja.
Kortizol je jako bitan za pravilan rad organizma. Činjenica je da organizam ne može bez kortizola i u slučaju prestanka rada nadbubrežne žlezde (a ukoliko ne osiguramo odgovarajuće lečenje) nastupa smrt u roku od dva dana!
Kortizol veoma jako inhibira upalne i imunološke reakcije organizma i zbog toga je interesantan u farmakologiji. Naravno, prirodni kortizol se vrlo malo koristi dok se daleko više koriste njegovi sintetski analozi kojima je smanjema metabolička funcija a pojačana ona protivupalna i imunosupresivna kao što su betametazon, deksametazon, prednizolon, prednizon i dr. (imunosupresiv = materija koja smanjuje imunološki odgovor organizma).

Navigacija

[0] Indeks poruka

[#] Sledeća strana

[*] Prethodna strana

Tekstovi objavljeni na ovom sajtu su autorsko delo korisnika i vlasništvo sajta www.hendidrustvo.info. Svaki korisnik ovog sajta je odgovoran za sadržaj svoje poruke koju objavi na sajtu. Sajt se odriče svake odgovornosti za sadržaj tih poruka. Dalja distribucija tekstova dozvoljena je isključivo u nekomercijalne svrhe i uz jasno citiranje izvora i autora poruke, kao i internet adrese na kojoj se original nalazi. Ako su u pitanju tekstovi, koji prenose lične događaje i sudbine korisnika ovog sajta, za njih morate dobiti dozvolu od autora. Takođe, za ostale vidove distribucije, obavezni ste da prethodno zatražite odobrenje od administratora www.hendidrustvo.info sajta ili autora teksta.
Idi na punu verziju